I lose control because of you babe
I lose control when you look at me like this
There's something in your eyes that is saying tonight
I'm not a child anymore, life has opened the door
To a new exciting life

I lose control when I'm close to you babe
I lose control don't look at me like this
there's something in your eyes, is this love at first sight
like a flower that grows, life just wants you to know
all the secrets of life

It's all written down in your lifelines
It's written down inside your heart
You and I just have a dream
To find our love a place, where we can hide away
You and I were just made
To love each other now, forever and a day

I lose control because of you babe
I lose control don't look at me like this
There's something in your eyes that is saying tonight
I'm so curious for more just like never before
In my innocent life

Time stands still when the days of innocence
Are falling for the night
I love you girl I always will
I swear I'm there for you
Till the day I die

Yeah

Κ.Γ. Καρυωτάκης
Ἠλύσια
Απο Απαντα τὰ Εὑρισκόμενα. Φιλολογικη επιμέλεια Γ.Π. Σαββίδη. εκδ. ΕΡΜΗΣ, ΑἈθήνα 2004

(Τόσο πολύ τα σώματα κουράστηκαν,
που ελύγισαν, εἐκόπηκαν σταὰ δυό.)
Κι εφυγαν οι ψυχές, πατούνε μόνες των,
αργά, τη χλόη σσν ανοιχτό βιβλίο.

(Τα σώματα κυλούν χάμου, συσπείρονται
στρεβλωμένα.) Και φαίνονται στο βάθος,
τριαντάφυλλα κρατώντας, να πηγαίνουνε
με τ' ονειρο οι ψυχές και με το πάθος.
(Χώμα στο χώμα γίνονται τα σώματα.)
Μα κεΐθε απ' τον ορίζοντα, σαν ήλιοι
δύουν οι ψυχές, τον ουρανό που φόρεσαν, 
η σαν απλα χαμόγελα σε χείλη.

Σαν δέσμη απο τριαντάφυλλα
ειδα το βράδυ αυτό.
Κάποια χρυσή, λεπτότατη
στους δρόμους ευωδιά.
Και στην καρδια
αιφνίδια καλοσύνη.
Στα χέρια το παλτό,
στ' ανεστραμμένο πρόσωπο η σελήνη.
ηλεκτρισμένη απο φιλήματα
θά 'λεγες την ατμόσφαιρα. 
η σκέψις, τα ποιήματα,
βάρος περιττό.

Broken Wings - Mr. Mister

Baby, I don't understand, why we can't just hold on to each others' hands
This time might be the last, I fear, unless I make it all too clear
I need you so, ohh

Take these broken wings, and learn to fly again, learn to live so free
And when we hear the voices sing, the book of love will open up and let us in

Take these broken wings
Baby, I think tonight, we can take what was wrong and make it right, mmm
Baby, it's all I know, that you're half of the flesh
And blood that makes me whole, I need you so, so

Take these broken wings, you've got to learn to fly
Learn to live life so free
And when we hear the voices sing, the book of love will open up and let us in
Yeah yeah, let us in, let us in

Baby, it's all I know, that you're half of the flesh
And blood that makes me whole, yeah yeah yeah, yeah yeah, so

Take these broken wings, you've got to learn to fly
Learn to live your life so free
And when we hear the voices sing
The book of love will open up for us and let us in, yeah yeah
Yeah yeah, oooh

Δέν είμαι εθνικιστής..δεν είμαι πατριδοκάπηλος...δεν είμαι ρατσιστής...

Είμαι απλά ένας Ελληνας, όπως και εσύ, πού θα δείς την σελίδα μου και ίσως μειδιάσεις ή χαμογελάσεις....

Ομως εγώ θεωρώ χρέος μου, να ανεβάσω αυτό που εσύ τώρα βλέπεις και ακούς, ως έναν μικρό φόρο τιμής για αυτούς που θυσιάστηκαν για να μπορούμαι εμείς τώρα να κρίνουμε και να κρινόμαστε. Για να μπορούμε να μιλάμε ελεύθερα και να ανταλάσουμε ελεύθερα της απόψεις μας μέσα απο blogs ,sites και e-mails.

Ζήτω λοιπόν σε όλους αυτούς ,γνωστούς και άγνωστους ήρωες, που κανονικά θα έπρεπε να έχουμε για παράδειγμα και υπόδειγμα.

Και όμως , εμείς επιμένουμε σε πρότυπα φθαρμένα, πρόστυχα, αδιευκρίνηστου φύλου..!!!

Ζήτω σε όσους τολμούν, Ζήτω σε όλους οσους θέλουν εθνοι ελεύθερα και λαούς ανεξάρτητους.

Ζήτω και στην Ελλάδα μας...που αν και μισή και τρώει τα παιδιά της ,αυτά την αγάπούν και το διαλαλούν σε όλο τον κόσμο...

Ζήτω στους νέους και τις νέες μας, που αν και οι περισσότεροι τους θεωρούν νοθρούς και αδιάφορους, πάντα οταν έρθει η ώρα αποδεικνύουν την δύναμη της ψυχής τους..........

Ζ Η Τ Ω     Η     Ε Λ Λ Α Σ

ΑΙΣΧΥΛΟΣ: ΓΙΑΤΙ ΜΟΝΟΙ ΕΜΕΙΣ, (ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ) ΑΝΤΙΘΕΤΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΒΑΡΒΑΡΟΥΣ, ΔΕΝ ΜΕΤΡΑΜΕ ΠΟΤΕ ΤΟ ΠΛΗΘΟΣ ΤΟΥ ΕΧΘΡΟΥ ΣΤΗΝ ΜΑΧΗ ..

Η Ελλάς είναι η μοναδική χώρα που αναγκάστηκε να αντιμετωπίσει τους στρατούς τεσσάρων χωρών ταυτόχρονα, Αλβανίας, Ιταλίας, Γερμανίας, και Βουλγαρίας.
ΗΜΕΡΕΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ
Ελλάς: 219
Νορβηγία 61
Γαλλία 43 [Η υπερδύναμη της εποχής]
Πολωνία 30
Βέλγιο 18
Ολλανδία 4
Γιουγκοσλαβία 3
Δανία 0 μέρες.[ Οι Δανοί παραδώθηκαν σε έναν μοτοσικλετιστή του Χίτλερ ο οποίος μετέφερε στον Δανό βασιλιά αίτηση του Χίτλερ για διέλευση των ναζιστικών στρατευμάτων, ο Δανός βασιλιάς σε ένδειξη υποταγής παρέδωσε το στέμμα του στον μοτοσικλετιστή για να το πάει στο Βερολίνο και στον Χίτλερ ……]
Τσεχοσλοβακία 0
Λουξεμβούργο 0
ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΑΠΩΛΕΙΕΣ
Οι νεκροί Ελληνες στρατιώτες ανήλθαν κατά την διάρκεια των 219 ημερών στους 13.676.
Κατά την διάρκεια της τετραπλής κατοχής που ακολούθησε τα κατοχικά στρατεύματα εκτέλεσαν :
Αλβανοί: 1165 (Πάργα , Μαργαρίτιο, Παραμυθία)
Ιταλοί: 8000
Boύλγαροι: 25000
Γερμανοί: 50000
Συνολικες απώλειες σε ποσοστό επί του πληθυσμού (εκτελέσεις, κακουχίες, μάχες)
Ελλάς 10% (750.000)
Σοβ. Ενωση 2,8%
Ολλανδία 2,2%
Γαλλία 2%
Πολωνία 1,8%
Γιουγκοσλαβία 1,7%
Βέλγιο 1,5%
ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΩΝ
Πηγή:Ανθολόγιον Πατριδογνωσίας, Μενελάου Παγουλάτου
Κάρολος ντέ Γκώλ, Charles de Gaulle 1890-1970
Πρόεδρος τής Γαλλικής Δημοκρατίας 1958-1969, αρχηγός τής Γαλλικής Αντίστασης κατά τόν Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο
“Αδυνατώ νά δώσω τό δέον εύρος τής ευγνωμοσύνης πού αισθάνομαι γιά τήν ηρωική αντίσταση τού Λαού καί τών ηγετών τής Ελλάδος.”
(Από ομιλία του στό Γαλλικό Κοινοβούλιο μετά τήν λήξη τού Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.)
Μωρίς Σουμάν, Maurice Schumann 1911-1992
Υπουργός των εξωτερικών τής Γαλλίας 1969-1973, Μέλος τής Γαλλικής Ακαδημίας 1974
“Η Ελλάδα είναι τό σύμβολο της μαρτυρικής υποδουλωμένης, ματωμένης, αλλά ζωντανής Ευρώπης&Ποτέ μιά ήττα δέν υπήρξε τόσο τιμητική γιά κείνους πού τήν υπέστησαν”
(Από μήνυμά του πού απηύθυνε από τό BBC τού Λονδίνου στούς υποδουλωμένους λαούς τής Ευρώπης στίς 28 Απριλίου 1941, ημέρα πού ό Χίτλερ κατέλαβε τήν Αθήνα ύστερα από πόλεμο 6 μηνών κατά τού Μουσολίνι καί έξι εβδομάδων κάτα τού Χίτλερ.)
Στάλιν, Joseph Vissarionovich Tzougasvili Stalin 1879-1953
Αρχηγός τής Σοβιετικής Ενώσεως από τό 1924 έως 1953
“Λυπάμαι διότι γηράσκω καί δέν θά ζήσω επί μακρόν διά νά ευγνωμονώ τόν Ελληνικόν Λαόν, τού οποίου ή αντίστασις έκρινε τόν 2ον Παγκόσμιον Πόλεμον.”
(Από ομιλία του πού μετέδωσε ο ραδιοφωνικός σταθμός Μόσχας τήν 31 Ιανουαρίου 1943 μετά τήν νίκη τού Στάλιγκραντ καί τήν συνθηκολόγηση τού στρατάρχου Paulus.)
Μόσχα, Ραδιοφωνικός Σταθμός
“Επολεμήσατε άοπλοι καί ενικήσατε, μικροί εναντίον μεγάλων.Σας οφείλουμε ευγνωμοσύνη, διοτι εκερδίσαμε χρόνο γιά να αμυνθούμε. Ως Ρώσοι καί ως άνθρωποι σας ευχαριστούμε”.
(Οταν ο Χίτλερ επετέθη κατά τής Ε.Σ.Σ.Δ.)
Γεώργης Ζουκώφ, Georgy Constantinovich Joucov 1896-1974
Στρατάρχης τού Σοβιετικού Στρατού
“Εάν ό Ρωσικός λαός κατόρθωσε να ορθώσει αντίσταση μπροστά στίς πόρτες τής Μόσχας, νά συγκρατήσει καί νά ανατρέψει τόν Γερμανικό χείμαρρο, τό οφείλει στόν Ελληνικό Λαό, πού καθυστέρησε τίς Γερμανικές μεραρχίες όλον τόν καιρό πού θά μπορούσαν νά μας γονατίσουν. Η γιγαντομαχία τής Κρήτης υπήρξε τό κορύφωμα τής Ελληνικής προσφοράς.”
(Απόσπασμα από τά απομνημονεύματά του γιά τόν Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.)
Μπενίτο Μουσολίνι, Benito Mousolini 1833-1945
Πρωθυπουργός τής Ιταλίας 1922-1945
“Ο πόλεμος μέ τήν Ελλάδα απέδειξεν ότι τίποτε δέν είναι ακλόνητον είς τά στρατιωτικά πράγματα καί ότι πάντοτε μάς περιμένουν εκπλήξεις.”
(Από λόγο πού εκφώνησε στίς 10/5/1941.)
Αδόλφος Χίτλερ, Hitler 1889-1945
Αρχηγός τού Γερμανικού κράτους 1889-1945
“Χάριν τής ιστορικής αληθείας οφείλω νά διαπιστώσω ότι μόνον οί Ελληνες, εξ’ όλων τών αντιπάλων οί οποίοι μέ αντιμετώπισαν, επολέμησαν μέ παράτολμον θάρρος καί υψίστην περιφρόνησιν πρός τόν θάνατον….”
(Από λόγο πού εκφώνησε στίς 4 Μαίου 1941 στό Ράιχσταγκ.)
Σέρ Αντονυ Ηντεν, Sir Robert Antony Eden 1897-1977
Υπουργός Πολέμου καί Εξωτερικών της Βρεταννίας 1940-1945, Πρωθυπουργός της Βρεταννίας 1955-1957
“Ασχέτως πρός ότι θα πούν οι ιστορικοί τού μέλλοντος, εκείνο τό οποίον μπορούμε να πούμε εμείς τώρα, είναι ότι η Ελλάς έδωσε αλησμόνητο μάθημα στόν Μουσολίνι, ότι αυτή υπήρξε η αφορμή τής επανάστασης στήν Γιουγκοσλαβία, ότι αυτή εκράτησε τούς Γερμανούς στό ηπειρωτικό έδαφος καί στήν Κρήτη για έξι εβδομάδες, ότι αυτή ανέτρεψε τήν χρονολογική σειρά όλων τών σχεδίων τού Γερμανικού Επιτελείου καί έτσι έφερε γενική μεταβολή στήν όλη πορεία τού πολέμου καί ενικήσαμε.”
(Από λόγο του στό Βρετανικό κοινοβούλιο στίς 24/09/1942.)
Τσώρτσιλ, Winston Churchil 1874-1965
Πρωθυπουργός τής Μεγάλης Βρετανίας κατά τόν Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο
“Η λέξη ηρωισμός φοβάμαι ότι δέν αποδίδει τό ελάχιστο εκείνων τών πράξεων αυτοθυσίας τών Ελλήνων, πού ήταν καθοριστικός παράγων τής νικηφόρου εκβάσεως τού κοινού αγώνα τών εθνών, κατά τόν Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, διά τήν ανθρώπινη ελευθερία καί αξιοπρέπειαν.”
“Εάν δέν υπήρχε η ανδρεία τών Ελλήνων καί ή γενναιοψυχία τους, ή έκβαση τού Β’ Παγκόσμιο Πολέμου θά ήταν ακαθόριστη.”
(Από ομιλία του στό Αγγλικό κοινοβούλιο στίς 24 Απριλίου 1941.)
“Μέχρι τώρα λέγαμε ότι οί Ελληνες πολεμούν σάν ήρωες. Τώρα θά λέμε: Οί ήρωες πολεμούν σάν Έλληνες.”
(Από λόγο πού εκφώνησε από τό BBC τίς πρώτες ημέρες τού Ελληνοιταλικού πολέμου.)
“Μαχόμενοι οί Έλληνες εναντίον τού κοινού εχθρού θά μοιρασθούν μαζί μας τά αγαθά τής ειρήνης.”
(Από λόγο πού εξεφώνησε στίς 28 Οκτωβρίου 1940, όταν επετέθη ή Ιταλία κατά τής Ελλάδας.)
Σέρ Χάρολδ Αλεξάντερ, Sir Harold Leofric George Alexander 1891-1969
Βρετανός Στρατάρχης κατά τόν Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο
“Δέν θά ήταν υπερβολή νά πούμε ότι ή Ελλάς ανέτρεψε τό σύνολο τών σχεδίων τής Γερμανίας εξαναγκάσασα αυτήν νά αναβάλει γιά έξι εβδομάδες τήν επίθεση κατά τής Ρωσίας. Διερωτώμεθα ποιά θά ήταν ή θέση τής Σοβιετικής Ενώσεως χωρίς τήν Ελλάδα.”
(Από ομιλία του στό Βρετανικό κοινοβούλιο στίς 28 Οκτωβρίου 1941.)
Γεώργιος ΣΤ’ (1898-1952)
Βασιλεύς τής Μεγάλης Βρετανίας 1936-1952
“Ο μεγαλοπρεπής αγών τής Ελλάδος, υπήρξε ή πρώτη μεγάλη καμπή τού Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.”
(Από λόγο του στο κοινοβούλιον τόν Μάιον 1945.)
Φραγκλίνος Ρούσβελτ, Roosvelt 1882-1945
Πρόεδρος τών Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής 1932-1945
“Εις τήν Ελλάδα παρασχέθη τήν 28ην Οκτωβρίου 1940 χρόνος τριών ωρών διά ν’ αποφασίσει πόλεμον ή ειρήνην, αλλά καί τριών ημερών ή τριών εβδομάδων ή και τριών ετών προθεσμία νά παρείχετο, ή απάντησις θά ήτο ή ίδια.”
“Οί Έλληνες εδίδαξαν δία μέσου τών αιώνων τήν αξιοπρέπειαν. Οταν όλος ό κόσμος είχε χάσει κάθε ελπίδα, ό Ελληνικός λαός ετόλμησε νά αμφισβητήσει τό αήττητον τού γερμανικού τέρατος αντιτάσσοντας τό υπερήφανον πνεύμα τής ελευθερίας.”
(Από ραδιοφωνικό λόγο πού εξεφώνησε στίς 10/6/1943.)
“Ο ηρωικός αγών τού ελληνικού λαού κατά τής επιθέσεως τής Γερμανίας, αφού τόσον παταγωδώς ενίκησε τούς Ιταλούς στήν απόπειρά τους νά εισβάλλουν στό ελληνικό έδαφος, γέμισε μέ ενθουσιασμό τίς καρδιές τού αμερικανικού λαού καί εκίνησε τήν συμπάθειά του. Πρό ενός καί πλέον αιώνος, κατά τόν πόλεμον τής ελληνικής ανεξαρτησίας, τό εθνος μας εξέφρασε τήν φλογερή του συμπάθεια γιά τούς Ελληνες καί ευχότανε γιά τήν ελληνική νίκη ….”
(Δήλωσή του στό Υπατο Συμβούλιο τής Αχέπα στίς 25/04/1941, πού μεταδώθηκε ραδιοφωνικά από τόν Λευκό Οίκο.)
ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ:
“10 Απριλίου 1941, μετά τήν Συνθηκολόγηση μέ τήν Γερμανία παραδίδονται τά οχυρά Παλιουριώτες καί Ρούπελ. Οί Γερμανοί εκφράζουν τόν θαυμασμό τους στούς Ελληνες στρατιώτες, δηλώνουν ότι αποτελεί τιμή καί υπερηφάνεια τό ότι είχαν σάν αντίπαλο έναν τέτοιο στρατό καί ζητούν από τόν Ελληνα διοικητή νά επιθεωρήση τόν Γερμανικό στρατό ώς ένδειξι τιμής καί αναγνωρίσεως!Η Γερμανική Σημαία υψώνεται μόνο μετά τήν πλήρη αποχώρηση τού Ελληνικού Στρατού.
“Ενας Γερμανός αξιωματικός τής αεροπορίας εδήλωσε στόν διοικητή τής ομάδος μεραρχιών Ανατολικής Μακεδονίας αντιστράτηγον Δέδε ότι ό Ελληνικός Στρατός ήταν ό πρώτος στρατός στόν οποίον τά στούκας δέν προκάλεσαν πανικό. “Οι στρατιώται σας” είπε, ”αντί νά φεύγουν αλλόφρονες, όπως έκαναν είς τήν Γαλλία καί τήν Πολωνία, μας επυροβόλουν από τας θέσεις των.”
Πηγή:ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΓΩΓΗ, τεύχος Απριλίου 2003.”

Περνάει ο Στρατός

Περνάει ο Στρατός της Ελλάδος φρουρός,

του κάθε μας εχθρού ο σκληρός τιμωρός

στο πέρασμά του τρέμει η γη που πατεί

και προς τη Δόξα περπατεί.

Περνάει ο στρατός κι οι τρομπέτες ηχούν

και Δόξες μας παλιές στη ψυχή μας αντηχούν,

στο διάβα του η Νίκη πετά χαρωπά

και δαφνοστέφανα σκορπά.

Καμαρωτά περνούν τα φανταράκια μας

γεμάτο λεβεντιά το Ναυτικό,

το πυροβολικό και τα "γεράκια" μας

που στον εχθρό σκορπούν θανατικό.

Περνούν λεβέντες της Μακεδονίας μας,

της Θράκης, των Νησιών και του Μοριά,

της Ρούμελης κι Ηπειρο-Θεσσαλίας μας,

παντού σκορπώντας Λευτεριά.

Με τέτοιο λαμπρό Στρατό

νικούμε κάθε μας εχθρό.

Και σαν ξαναχρειασθεί

η Ελλάδα μας να δοξασθεί

τότε όλοι μαζί

θα τρέξωμε στη Γραμμή

και στη γενναία μας ορμή

τα όπλα μας θα στέψει

η Νίκη κι η Τιμή.

Κάποτε έχτιζα ένα όνειρο τη μέρα, τώρα η στράτα μου δεν πάει παραπέρα, φεύγω, τώρα φεύγω.

Κι όλο μεμιάς, ο ρυθμός της γης γίνεται ίλιγγος, ο χρόνος εξαφανίζεται, η στιγμή στροβιλίζεται, γίνεται αιωνιότητα  ..Μανιφέστο...Φύγαμε..!!

 
Είναι οι στιγμές που βρίσκω δύναμη να σβήσω το παρελθόν μου κι απ' το τίποτα να αρχίσω, που το μηδέν φαντάζει λύτρωση και πίσω δεν γυρίζω, το παρελθόν αγγίζω, έτοιμος να ζήσω.
Κάθε στιγμή με σκέτο μέλλον ζωγραφίζω, με θαρραλέες πινελιές λευκό το χρωματίζω, μαύρες αιρέσεις μες στο χρόνο αφορίζω, στο δόγμα του καιρού ενάντια θα αποφασίσω.
Εγώ για μένα καταργώ τα φρένα, φεύγω για τα ξένα, με δυο λούπες, ένα σάπερ, μια βαλίτσα και τη πένα, χωρίς εσένα, χωρίς κανέναν, μόνο ένα σκοπό, να μην έχω δεδομένα και σύνορα, αναμνήσεις, ερινύες, ένας σάτυρος νομάς που τον στοιχειώνουν νύχτες κρύες.
Είναι το τίμημα και πάντα θα παλεύω, θα οδεύω προς το φως, ελεύθερος θα ταξιδεύω, τώρα φεύγω

 
Φεύγω, φεύγω και παίρνω τη καρδιά μου και ένα τραγούδι συντροφιά μου, φεύγω

 Είναι το κίνημα και πάντα θα παλεύω, τώρα φεύγω

 
Δεν ελπίζω τίποτα, δεν φοβάμαι τίποτα, είμαι ελεύθερος.

Τώρα τους κύκλους της συνήθειας πρέπει να σπάσω, είναι δεσμά παλιά και πιέζομαι να ξεχάσω ό, τι με βάφτισε οπαδό του χτες κι ας χάσω, ας χαθώ για να χορτάσω την πορεία όπου κι ας φτάσω.
Είναι η ρουτίνα και η αδράνεια εχθροί μου, είναι το βλέμμα που δειλιάζει φυλακή μου, είναι το θράσος στη παράδοση αρχή μου, είναι ότι μετάνιωσα που δεν δοκίμασα, ήττα, πληγή, διδαχή στη ψυχή μου.
Μα είναι κι η γνώση πως με μια απόφασή μου, ξημερώνει η πρώτη μέρα της υπόλοιπης ζωής μου, που ελπίδα τρέφει την κάθε επιλογή μου και αγναντεύω τον πλανήτη σαν να είναι όλη η γη δική μου.
Είναι η στιγμή μου, στα χέρια μου την έχω, η μόνη ανάμνηση που θέλω για να αντέχω.
Τώρα στο άπειρο, στο σύμπαν πια πιστεύω, τη συνείδηση γιατρεύω, απ΄ το λαβύρινθο του χρόνου τώρα φεύγω

Φεύγω, φεύγω και παίρνω τη καρδιά μου και ένα τραγούδι συντροφιά μου, φεύγω

 
Είναι το κίνημα και πάντα θα παλεύω, τώρα φεύγω
Φεύγω και αφήνω πίσω μου συντρίμμια, αρρωστημένους και αγρίμια, φεύγω

 
Φεύγω, θα οδεύω, προς το φως θα ταξιδεύω, τώρα φεύγω
Είναι το κίνημα και πάντα θα παλεύω, τώρα φεύγω..

Πούλα Με
Μουσική - Στίχοι : Μάνος Ξυδούς

Πούλα με ακόμα μια φορά, δεν με πειράζει
δεν με πειράζει που θα μείνω μοναχός
δεν με πειράζει που τα μάτια σου σ'αυτον,τα θυσιάζεις

Γιατι απόψε το κορμί σου θα'ναι αλλού
θα'ναι σε κάτι ξεχασμένα καλοκαίρια
θα'ναι στις νύχτες της ατέλειωτης σιωπής
θα'ναι στα φίλμ της χαράς και της μηζέριας
θα'ναι σε όλα που περάσαμε μαζί

Πούλα με λοιπόν στο ξανα λέω
πούλα με για λίγη σιγουριά
πούλα με πολύ φτηνά δεν ξέρω
ίσως αύριο θα'ναι αργά

Και αν σε βλέπω αδιάφορα ξερά, δεν με πειράζει
δεν με πειράζει κι αν τα χείλη σου γελούν
μια καληνύχτα αν μου πείς, δεν με πειράζει
γιατι απόψε το κορμί σου θα'ναι αλλού ...

Μέλιδρον (Είναι ωραία η θάλασσα)

Θέλω να τρέξω να πετάξω να χαθώ
όμως φοβάμαι τι θα γίνει αν γυρίσω
τον εαυτό μου να γελάσω προσπαθώ
μα κάπου μέσα μου βαθειά δεν θα τον πείσω.
Αυτά σκεφτότανε τα βράδια στη δουλειά
κι η γκρίζα αύρα της γινότανε πιο μαύρη
θλιμμένα ναι,καλά ευχαριστώ
μα άλλο πράγμα τη τρυπάει και τη χαλάει..

Είναι ωραία η θάλασσα γιατί κινείται πάντα
κι αν έχεις βρει πολλές στεριές καμία δεν σ'αράζει
δώσ'μου για φιλοδώρημα τραγούδι με τη μπάντα
είναι ωραία η θάλασσα γιατί με'σένα μοιάζει.

ασε με άνθρωπε να κάνω ότι αισθανομαι
βαρέθηκα για πράγματα σωστά να μου μιλάνε
πες μου μονάχα τι ποτό γεμίζει το ποτήρι σου
κι αν θέλεις περισσότερο εδώ δε σε κερνάνε.
Δε τελειώνει η ζωή σε μία άρνηση
κι αν έχεις άντερα την άνοιξη ακολούθα
τι σε πειράζει αν σε δείχνουνε στο σπίτι σου
γιατί εφόρεσες ανάποδα τα ρούχα.

Είναι ωραία η θάλασσα.........

Πρίν  λίγες ημέρες...είδα να πέφτει η πρώτη εφετινή βροχή...βέβαια...ήταν άχρωμη...και δέν είχε καμμία ευοδιά..!!!..δεν ήταν όπως εκείνα τα πρωτοβρόχια τότε που ήμουν παιδί..!!!

Ξαφνικά μου ήρθε στο μυαλό ένα ποίημα του Άγγελου Σικελιανού...θα σας βοηθήσει να νιώσεται την πρώτη βροχή..να την μυρίσεται..!!!...

Το Πρωτοβρόχι

Σκυμμένοι από το παραθύρι...
Kαι του προσώπου μας οι γύροι
η ίδια μας ήτανε ψυχή.
H συννεφιά, χλωμή σα θειάφι,
θάμπωνε αμπέλι και χωράφι·
ο αγέρας μέσ' από τα δέντρα
με κρύφια βούιζε ταραχή·
η χελιδόνα, με τα στήθη,
γοργή, στη χλόη μπρος-πίσω εχύθη·
κι άξαφνα βρόντησε, και λύθη
κρουνός, χορεύοντα η βροχή!
H σκόνη πήρ' ανάερο δρόμο...
K' εμείς, στων ρουθουνιών τον τρόμο,
στη χωματίλα τη βαριά
τα χείλα ανοίξαμε, σα βρύση
τα σπλάχνα νά μπει να ποτίσει
(όλη είχεν η βροχή ραντίσει
τη διψασμένη μας θωριά,
σαν την ελιά και σαν το φλόμο).
κι ο ένας στ' αλλουνού τον ώμο
ρωτάαμε: "T' είναι πόχει σκίσει
τον αέρα μύρο, όμοιο μελίσσι;
Aπ' τον πευκιά το κουκουνάρι,
ο βάρσαμος ή το θυμάρι,
η αφάνα ή η αλυγαριά;"
Kι άχνισα - τόσα ήταν τα μύρα -
άχνισα κ' έγινα όμοια λύρα,
που χάιδευ' η άσωτη πνοή...
Mου γιόμισ' ο ουρανίσκος γλύκα·
κι ως τη ματιά σου ξαναβρήκα,
όλο μου το αίμα ήταν βοή!...
K' έσκυψ' απάνω από τ' αμπέλι
που εσειόνταν σύφυλλο, το μέλι
και τ' άνθι ακέριο να του πιω·
- βαριά τσαμπιά και οι λογισμοί μου,
βάτοι βαθιοί οι ανασασμοί μου -
κι όπως ανάσαινα, απ' τα μύρα
δε μπόρεια να διαλέξω ποιο!
Mα όλα τα μάζεψα, τα πήρα,
και τά 'πια, ωσάν από τη μοίρα
λύπη απροσδόκητη ή χαρά.
Tά 'πια· κι ως σ' άγγιξα τη ζώνη,
το αίμα μου γίνηκεν αηδόνι,
κι ως τα πολύτρεχα νερά!

Είμαι άρρωστος..οχι τίποτα σοβαρό..!!!ελπίζω..!!!καμμιά ίωση....έτσι ειπε ο γιατρός...μου έδωσε τα σχετικά...αντιβίωση..αντιπυρετικά...βέβαια απο την παρασκευή με τρώει και απο την κυριακή το μεσημέρι με έχει στο 39 +....δεν πέφτει με τίποτα ο πυρετός...όμως αυτό που με προβλημάτισε...ήταν η στιγμή που αφού με εξέτασε μου είπε οτι θα μου γράψει τρείς ημέρες άδεια....αιστάνθηκα άσχημα..!!!

Τί θα πούν στην δουλειά ??..σκέφτηκα..!!ενοχές..!!! Εδώ και 22 συναπτά έτη δουλεύω ανελληπώς..!!

Οι κρατήσεις που μου έχουν γίνει για τέτοια στιγμή είναι ασύλληπτες..!!!και όμως....ενοχές..!!! πού έχουμε φτάσει θεέ μου..!!

Και ο πυρετός να συνεχίζει...μόλις έβγαλα το θερμόμετρο...39,3....

Περαστικά μου..!!! 

(το παρακάτω το βρήκα ψάχνοντας και το παραθέτω...ποιό πολύ για να πάρω κουράγιο..!!!)

...Μην πας στη δουλειά αν είσαι αρρωστος..!!!!

Η παρουσία στο γραφείο ενώ είσαι άρρωστος κάθε αλλο παρά καλο κάνει στην εταιρεία. Είναι προτιμότερο να μείνεις στο κρεβάτι παρά να πας στο γραφείο και να βήχεις και να φυσας τη μύτη σου μπροστά στους υπόλοιπους εργαζόμενους.

Δεν θα πρέπει να αισθάνεσθε ενοχές κάθε φορά που δεν αισθάνεσθε καλά και πρέπει να μείνετε στο κρεβάτι. Ερευνα του Πανεπιστημίου Κορνελ στις ΗΠΑ μελέτησε τις οικονομικές επιπτώσεις του να δουλεύεις ενώ είσαι άρρωστος.
Μελετώντας 375.000 εργαζομενους βρηκαν πως οι παρουσίες όσων ήταν αρρωστοι αλλά παρουσιάζονταν στα πόστα εργασίας τους, στοίχιζαν στους εργοδότες περίπου 255 ευρώ το χρόνο.
Ανάμεσα στα δέκα συνηθέστερα παράπονα των εργοδοτών που τους στοιχίζει το 61% σε έξοδα, είτε νοσηλειας, είτε χαμένης παραγωγής είναι και η παρουσία στο χώρο εργασίας ενώ είσαι άρρωστος.
Οι ασθενούντες υπάλληλοι είναι λιγότερο παραγωγικοί ενώ φορτώνουν με περισσότερη εργασία και υπερωρίες του υπόλοιπους. Ενας εργαζόμενος που βήχει μπορεί να προκαλέσει μικρή επιδημία στο γραφείο και να σημειωθούν δεκάδες απουσίες.
Ο Ρον Γκετζελ, επικεφαλής των ερευνών στο Πανεπιστήμιο Κορνελ, τονίζει πως οι εργοδότες δεν έχουν πλήρως αντιληφθεί την οικονομική επίπτωση στην εταιρία.
Υπάρχει ωστόσο και αντίλογος. Μία άλλη εταιρεία ισχυρίζεται πως οι κοπάνες από τη δουλειά κοστίζουν στους επενδυτές περισσότερα απο 645 ευρώ το χρόνο.

(Συνάρρωστοι...περαστικά μας..!!!!!!!!)

το παρακάτω, είναι εργασία παιδιών...προς γνώση και συμμόρφωση..το παραθέτω αυτούσιο...:

ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ

Σχολικό έτος 1999-2000.

Το Περιβάλλον. Των μαθητών της Α! τάξης Μ. Μαζιώτη, Μ. Σκουλικάρη, Ι. Λαμπροπούλου, Ι. Πλωμαριτέλλη, Ε. Πανταζή.

Η καταστροφή του περιβάλλοντος

1. Η τεράστια τεχνολογική πρόοδος είχε σαν συνέπεια την υπερβολική εκμετάλλευση της φύσης.

2. Η μόλυνση της ατμόσφαιρας με τις αναθυμιάσεις από τις βιομηχανίες, τα εργοστάσια, τα καυσαέρια από τα τροχοφόρα δηλητηριάζουν τη φύση και χειροτερεύουν τις συνθήκες ζωής του ανθρωπίνου είδους.

3. Η θάλασσα ρυπαίνεται από λύματα, απορρίμματα και απόβλητα, που συνέχεια δέχεται, με συνέπεια να εξαφανίζονται πολλά είδη ζώων, πτηνών και φυτών.

4. Η καταστροφή του εδάφους και υπεδάφους από τις χημικές ουσίες που τα διαποτίζουν και τις πυρηνικές δοκιμές, οι συνεχείς πυρκαγιές που καταστρέφουν τα δάση και αλλοιώνουν το φυσικό περιβάλλον και τη ζωντάνια της φύσης.

5. Η οικολογική ισορροπία έχει πληγεί υπερβολικά.

Όλα αυτά απειλούν και καταστρέφουν το φυσικό περιβάλλον και έχουν αρνητικές συνέπειες για τον άνθρωπο και τον πολιτισμό του.

Φυσικό περιβάλλον

Είναι η γη (έδαφος, υπέδαφος, δάση …) τα νερά (θάλασσες, λίμνες, ποτάμια…) το κλίμα και γενικά η ατμόσφαιρα μέσα στην οποία ζει και κινείται ο άνθρωπος.

Το φυσικό περιβάλλον έχει μεγάλη σημασία για την επιβίωση και ανάπτυξη του ανθρώπου. Επιδρά στη σωματική, πνευματική και ψυχική του διάπλαση και συντελεί στη διαμόρφωση της προσωπικότητας του.

Περιβάλλον

1. Είναι το σύνολο των γεωγραφικών, φυσικών και (όταν πρόκειται για ανθρώπους) κοινωνικών και οικογενειακών μαζί συνθηκών μέσα στις οποίες γεννιέται ζει και αναπτύσσεται κάποιος.

2. Περιβάλλον είναι κάθε τι που περιβάλλει τον άνθρωπο.

3. Περιβάλλον είναι το σύνολο των άψυχων και έμψυχων όντων που περιβάλλουν τον άνθρωπο και επιδρούν στη διαμόρφωση της προσωπικότητας του.

Μόλυνση του νερού και του αέρα και οι επιπτώσεις τους.

Τα απόβλητα των εργοστασίων μολύνουν καθημερινά τις θάλασσες και τα ποτάμια ολόκληρου του κόσμου. Χιλιάδες ψάρια πεθαίνουν και μολύνονται καθημερινά απ’ τα μολυσμένα νερά με αποτέλεσμα να τα τρώμε και να μολυνόμαστε και οι ίδιοι.

Κατά την ροή των μολυσμένων ποταμών ένα ποσοστό νερού απορροφάται από τη γη και μολύνει τα υπόγεια νερά τα οποία είναι δυνατόν να μεταφερθούν σε πολύ μεγάλες αποστάσεις.

Γι’ αυτόν το σκοπό υπάρχουνε ειδικά φίλτρα στην έξοδο των αποβλήτων για να καθαρίζονται τα νερά.

Επίσης η θάλασσα μολύνεται από τις πετρελαιοκηλίδες των καραβιών με αποτέλεσμα τον θάνατο πάρα πολλών οργανισμών και ζωών που ζουν σ΄ αυτή.

Ο αέρας μολύνεται από τα καυσαέρια των αυτοκινήτων και των εργοστασίων με αποτέλεσμα την μόλυνση των φυτών που έχει σαν συνέπεια την μείωση της παραγωγής οξυγόνου από αυτά.

Γι΄ αυτό το πρόβλημα υπάρχουνε ειδικά φίλτρα που τοποθετούνται στα εργοστάσια και στα αυτοκίνητα.

Από τον μολυσμένο αέρα με την βροχή μεταφέρεται η μόλυνση στη γη.

Που θα πάει αυτή η κατάσταση ;      

((και η Φρουτοπία..κόλλησε στο επεισόδιο 17..!!!!)

Στίχοι: Κώστας Λογοθετίδης & Νίκος Γρίτσης
Μουσική: Νίκος Καλλίνης
Πρώτη εκτέλεση: Νότης Σφακιανάκης

Αυτό το τραγούδι το άκουσα..για πολλοστή φορά....διαβαίνοντας με το αμάξι μου την παραλιακή..!!!

με γέμισε ενέργεια...και όπως συνιθήζω τελευταία....θέλω να την μοιραστώ μαζί σας...ακούστε το...εγώ ...απλά παραθέτω τους στίχους...!!!!

Set me free why don't cha babe
Keep me hanging on!

Set me free why don't cha babe
Get out of my life why don't cha babe
'Cause you don't really love me
You just keep me hanging on

Set me free why don't cha babe
Get out of my life why don't cha babe
You don't really need me
But you keep me hangingon

Why do you keep a comin' around
Playing with my heart
Why don't cha get out of my life
And let me make a brand new start
Let me get over you
The way you've gotten over me yeah

No, you don't really need me
You just keep me hanging on

You say although we broke up
You still just wanna be friends
But how can we still be friends
When seeing you only breaks my heart again

Nothing I can do about it

Get out, get out of my life
And let me sleep at night
'Cause you don't really love me
You just keep me hanging  on

You say you still care for me
But your heart and soul needs to be free
And now that you've got your freedom
You wanna still hold on to me
You don't want me for yourself
So let me find somebody else

Why don't cha be a man about it and set me free
Now you don't care a thing about me
You're just using me - Hey, abusing me
Get out, get out of my life
And let me sleep at night
'Cause you don't really love me
You just keep me hangin'on
You don't really need me
You just keep me - hanging on .....

Κόσμος...

Δεν είμαι πια εδώ

οσοι θέλουν ας

 με αναζητήσουν στο κινητό

Μα δε θα απαντήσει ούτε αυτό

Ξεχνάω τον κόσμο

Ξεχνάω τους φίλους

Κοντά μου έχω

Εφιάλτες και σκύλους

άγριοι, μαύροι και θυμωμένοι

Όμως σαν την ψυχή μου και αυτοί

Είναι κριμένοι

Κοντοστέκομαι να ακούσω

Ένα ψίθυρο, ένα κλάμα

Έστω κάτι ζωντανό

Μα, μόνο το βλέμμα σου

Που χάνεται στο κενό

Τι είναι τόσο δύσκολο?

Τι θάβω κάθε μέρα?

Σκοτάδι αντικρίζω όλο και πιο πέρα.

Annie O.

------Ζωές------

Λέω τις ζωές που δόθηκαν στο φως
αγάπης γαλήνης, κι ενώ κυλούν
σαν ποταμάκια, εντός τους το σφαλούν
αιώνια κι αξεχώριστα, καθώς
μες στα ποτάμια φέγγει ο ουρανός,
καθώς στους ουρανούς ήλιοι κυλούν.
Λέω τις ζωές που δόθηκαν στο φως...

Λέω τις ζωούλες που 'ναι κρεμαστές
απ' τα ρουμπίνια χείλη γυναικός
ως κρέμονται στα εικονοστάσια εμπρός
τα τάματα, οι καρδιές ασημωτές,
κι είναι όμοια ταπεινές, όμοια πιστές
στ' αγαπημένα χείλη γυναικός.
Λέω τις ζωούλες που 'ναι κρεμαστές...

που δεν τις υποψιάζεται κανείς,
έτσι όπως ακολουθάνε σιωπηλές
και σκοτεινές και ξένες και θλιβές
το βήμα, την ιδέα μιας λυγερής
(κι αυτή δεν υποψιάστη), που στη γης
θα γείρουνε, θα σβήσουν σιωπηλές
Που δεν τις υποψιάζεται κανείς...

Που διάβηκαν αμφίβολα, θαμπά
σαν άστρα κάποιας ώρας αυγινής,
από τη σκέψη μιας περαστικής
που, για να τρέχει τόσο χαρωπά,
δεν είδε τις ζωές που σβηούν σιγά
σαν την ψυχή καντήλας αυγινής.
Που διάβηκαν αμφίβολα, θαμπά...

Ο νούς βολεύεται.Θέλει να γιομώσει μ΄έργα μεγάλα τη φυλακή του, το κρανίο.

Να χαράξει στους τοίχους ρητά ηρωικά,να ζωγραφίσει στις αλυσίδες του φτερούγες ελευθερίας.

Η καρδιά δε βολεύεται. Χέρια χτυπούν απόξω από τη φυλακή της, φωνές ερωτικές αφουγκράζεται

στον αγέρα΄ κι η καρδιά, γιομάτη ελπίδα,αποκρίνεται τινάζοντας τις αλυσίδες΄ και σε μια αστραπή της

φαίνεται πως έγιναν οι αλυσίδες φτερούγες.

Μα γρήγορα η καρδιά πέφτει πάλι αιματωμένη, έχασε πάλι την ελπίδα και την ξαναπιάνει ο Μέγας Φόβος.

Καλή η στιγμή,παράτα πίσω σου το νού και την καρδιά, ΤΡΑΒΑ ΜΠΡΟΣΤΑ, κάνε το τρίτο βήμα.

Γλίτωσε από την απλοϊκή άνεση του νου που βάνει τάξη κι ελπίζει να βρει την ουσία.

Νίκησε το στερνό,τον πιο μεγάλο πειρασμό,ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ.

«Ενθα μέν εις Αχέροντα Πυριφλεγέθων τε ρέουσι Κώκυτος , ος δή Στυγός ύδατος έστιν απορρώξ πέτρη τε ξύνεσίς τε δύω ποταμών εριδούπων».
Ομήρου Οδύσσεια( Κ 513-515)

Ο Αχέρων Ποταμός, από τη λέξη άχος - λύπη, Αχέρων - χωρίς χαρά, ποταμός της λύπης, είναι από τους πιο διάσημους παγκοσμίως, όχι τόσο για το μέγεθός του, αλλά εξ αιτίας του μεταφυσικού περιεχομένου των μυθολογικών πληροφοριών που κουβαλάει στα νερά του. Λέγεται και Μαυροπόταμος, γιατί σύμφωνα με τη Μυθολογία, κατά την Τιτανομαχία οι Τιτάνες για να ξεδιψάσουν ήπιαν νερό από τον Αχέροντα και ο Δίας πάνω στο θυμό του μαύρισε και πίκρανε τα νερά του.

Ο Αχέρων, γεωγραφικά διατρέχει τρείς νομούς της Ελλάδας, τον Ν.Πρέβεζας, Ν.Ιωαννίνων και Ν.Θεσπρωτίας. Πέρα απο τη μυθολογική και ιστορική αξία του Αχέροντα Ποταμού παραγνωρίσθηκε πλήρως το οικολογικό-φυσιολατρικό μέρος. Κατά την άποψη πολλών η φυσική ομορφιά της χαράδρας του Αχέροντα είναι κατά πολύ ανώτερη του Φαραγγιού της Σαμαριάς στην Κρήτη και της Χαράδρας του Βίκου στο Νομό Ιωαννίνων.

Μεγάλη δημοσιότητα απέκτησε ο Αχέροντας μετά τις πορείες και τις ανακοινώσεις του Ορειβατικού Συλλόγου Πρέβεζας, από το 1993 και μετά.

Στην αρχαιότητα ο Αχέροντας πλημμύριζε κατά την έξοδό του από τα Στενά, σχηματίζοντας μια ρηχή λίμνη με εκτεταμένα έλη, τη Λίμνη Αχερουσία. Τα πλεονάζοντα νερά της Αχερουσίας έβρισκαν δίοδο στα δυτικά της λίμνης επανασχηματίζοντας τον ποταμό, ο οποίος αφού δεχόταν τα νερά των ποταμών Κωκυτού και Πυριφλεγέθοντα εξέβαλλε όπως και σήμερα στον Όρμο της Αμμουδιάς.

Παρόλο που η Λίμνη Αχερουσία αποξηράνθηκε πριν από μερικές δεκαετίες, τα Στενά και το Δέλτα του Αχέροντα, παραμένουν περιοχές μεγάλης οικολογικής σημασίας.

Ο ποταμός διασχίζει την κοιλάδα που σχηματίζεται ανάμεσα στους ορεινούς όγκους της δυτικής Ηπείρου, κοντά στο χωριό Τρίκαστρο, στα όρια των Νομών Ιωαννίνων, Πρεβέζης και Θεσπρωτίας και περνά από ένα στενό και επιβλητικό φαράγγι που σχηματίζουν τα βουνά της Παραμυθιάς και του Σουλίου. Η εξαιρετικής ομορφιάς περιοχή αυτή, παρουσιάζει σημαντικό οικολογικό ενδιαφέρον και ονομάζεται "Στενά του Αχέροντα», με έξοδο στο χωριό Γλυκή.

Τα Στενά του Αχέροντα, χαρακτηρίζονται από την τραχύτητα των γύρω βουνών, τη πλούσια βλάστηση και τα καθαρά και ορμητικά νερά του ποταμού, ένα τοπίο ιδιαίτερης ομορφιάς.

Σε αρκετά μέρη του ποταμού, σχηματίζονται νερόλακκοι και μικρές λιμνούλες, τόποι ιδανικοί για τη διαβίωση πολλών αμφιβίων και ψαριών. Σε άλλες πλευρές, ο ποταμός κυλά ορμητικά μέσα από κατακόρυφους και ψηλούς βράχους, σε κάποια σημεία το ύψος τους ξεπερνά τα 100 μέτρα, ενώ το πλάτος του ποταμού φτάνει τα δύο μέτρα. Σε μερικά πάλι σημεία, η επιφανειακή ροή του νερού είναι μικρότερη, κυρίως κατά τους καλοκαιρινούς μήνες.

Στις βραχώδεις πλαγιές των Στενών του Αχέροντα φωλιάζουν πολλά είδη αρπακτικών πουλιών, γερακίνες, ξεφτέρια, βραχοκιρκίνεζα, ασπροπάρηδες και φιδαετοί. Στην ευρύτερη περιοχή συχνά συναντάμε όρνια, πετρίτες, σπιζαετούς και χρυσαετούς.

Στις δασωμένες πλαγιές του φαραγγιού, μεγάλα θηλαστικά, όπως λύκοι και αγριογούρουνα, αναζητούν τροφή και καταφύγιο, και θηλαστικά όπως η αλεπού, ο ασβός, το κουνάβι, η νυφίτσα, η αγριόγατα. Στα νερά του ποταμού ζεί η βίδρα, ένα σπάνιο υδρόβιο θηλαστικό που ζει σε καθαρά νερά με πλούσια παρόχθια βλάστηση. Στα νερά του Αχέροντα αναπαράγονται περισσότερα από εννέα είδη ψαριών, ένα από τα οποία είναι ο αχερωνογοβιός, ενδημικό είδος του Αχέροντα. Τη χλωρίδα αποτελούν ασφάκες, σπάρτα, λαδανιές, φτέρες, πλατάνια, ιτιές, αριές και άλλα 180 είδη φυτών και δένδρων.

Οι περιοχές αυτές, μαζί με τον Αμβρακικό Κόλπο, το Ελος του Καλοδικίου και το Δέλτα του ποταμού Καλαμά, συνθέτουν ένα πολύτιμο δίκτυο προστατευόμενων περιοχών στη δυτική Ηπειρο και αποτελούν καταφύγιο εκατοντάδων ειδών φυτών και ζώων, αρκετά από τα οποία είναι σπάνια ή απειλούνται με εξαφάνιση.

Στο διάβα του ο ποταμός συναντιέται με το χωριό Μεσοπόταμος. Εκεί πάνω σε λοφίσκο, βρίσκεται το σπουδαιότερο κι αρχαιότερο Νεκρομαντείο της αρχαιότητας, το Νεκρομαντείο του Αχέροντα, κοντά στην αρχαία μυκηναϊκή αποικία, την Εφύρα, (14ος π.Χ. αι.)

Εδώ οι αρχαίοι τοποθετούσαν τις Πύλες του Κάτω Κόσμου που οδηγούσαν στο βασίλειο του Aδη. Σ΄ αυτό το Ιερό κατέφευγαν οι αρχαίοι, προσφέροντας χοές (σπονδές, προσφορές) στους νεκρούς για να επικοινωνήσουν με τις ψυχές και να πάρουν διάφορες πληροφορίες, μετά από κατάλληλη προετοιμασία στην οποία υποβάλλονταν απ΄ τους ιερείς του Μαντείου.

Το κυρίως ιερό είναι ένα τετράγωνο κτίριο με πλευρές 22μ μήκους. Περιλαμβάνει κυρίως αίθουσα, διαδρόμους, δωμάτια υποδοχής και προσωπικού, δωμάτια προετοιμασίας, αποθήκες στις οποίες διασώθηκαν πιθάρια με τις προσφορές των επισκεπτών, τον λαβύρινθο και το καθαυτό ιερό, όπου δίνονταν οι χρησμοί. Το μαντείο, γνωστό πανελληνίως απ΄ τον 5ο - 4ο π.Χ. αι. πυρπολήθηκε και καταστράφηκε απ΄τους Ρωμαίους το 167 π.Χ. Μετά την καταστροφή, ο χώρος της αυλής κατοικήθηκε πάλι τον 1ο π.Χ. αι. Τον 17ο μ.Χ. αι., ή λίγο παλαιότερα, στα ερείπια του Μαντείου κτίσθηκε η μονή του Αγίου Ιωάννου Προδρόμου, το καθολικό της οποίας σώζεται μέχρι σήμερα.

Οι ανασκαφές έφεραν στο φως ένα οικοδομικό συγκρότημα με ορθογώνιο πολυγωνικό περίβολο που περιβάλλει ένα τετράγωνο κτίριο, το ιερό, το οποίο είχε μια κεντρική αίθουσα και πλάγια κλίτη και χρονολογείται στον 4ο αι. π.Χ.

Είναι αξιοπρόσεχτη η εσωτερική τριμερής διάρθρωση του ιερού. Τρεις διάδρομοι, τρία τα δωμάτια της προετοιμασίας και επομένως τρεις οι φάσεις της μύησης, τρεις οι πύλες σε κάθε διάδρομο και στο λαβύρινθο, τρεις οι εσωτερικές διαιρέσεις του κυρίως ιερού και τρία τα δωμάτια στα δύο πλάγια κλίτη. Η τριμερής αυτή διαίρεση έχει σχέση με την παραμονή των χρηστηριαζομένων που υφίσταντο την προετοιμασία σε τρεις φάσεις, όπως και στα Καβείρια της Σαμοθράκης.

Η όλη κατασκευή υπέβαλλε την ιδέα του Κάτω Κόσμου. Ο εισερχόμενος απο το βόρειο διάδρομο,για να φτάσει στην αίθουσα των ειδώλων, στρεφόταν διαρκώς προς τα δεξιά, μέσα στο βαθύ σκοτάδι του Αδη. Η αποχώρηση, γινόταν απο άλλο δρόμο.

Το Νεκρομαντείο ήταν πιο εύκολο προσιτό από το μέρος της θάλασσας. Ο προσκυνητής που ερχόταν από τη νότια Ελλάδα, όταν περνούσε το ακρωτήριο του Λευκάτα στη νότια άκρη της Λευκάδας, είχε την εντύπωση ότι βρισκόταν στη χώρα των νεκρών. Οταν έφτανε στις εκβολές του Αχέροντα, στη χώρα των Χειμερίων, ανέπλεε, όπως και σήμερα, με ένα πλοιάριο τον Αχέροντα, που τον περιστοίχιζαν καλαμιώνες, ιτιές και λεύκες, το Άλσος της Περσεφόνης.Υστερα αποβιβαζόταν στη βόρεια όχθη της Αχερουσίας λίμνης.

Από μακριά ατένιζε με δέος τον σταχτί βράχο, στην κορυφή του οποίου υψωνόταν επιβλητικό, σκυθρωπό και περίκλειστο σαν φρούριο, το ιερό του Αδη. Τέλος, ανέβαινε τον λόφο του Αγίου Ιωάννη και από τη ΒΑ πύλη έμπαινε στην αυλή του ιερού, αναμένοντας την πολυήμερη δοκιμασία.

Κάτω από την κεντρική αίθουσα βρίσκεται μια υπόγεια αίθουσα λαξευμένη στο βράχο, προφανώς στη θέση της αρχαίας σπηλιάς, το σκοτεινό ανάκτορο του Αδη και της Περσεφόνης. Τα τόξα που στηρίζουν την οροφή της υπόγειας αίθουσας αποτελούν και δάπεδο της υπέργειας. Στην ίδια χρονολογία τοποθετούνται και οι συνεχόμενοι διάδρομοι στις τρεις πλευρές και τα δωμάτια στα βόρεια και ανατολικά. Αργότερα προστέθηκε δυτικά κεντρική αυλή και άλλα δωμάτια, για να φιλοξενούνται οι επισκέπτες. Από τη βορεινή πύλη ο προσκυνητής περνούσε στον βόρειο διάδρομο και στα αριστερά του έβρισκε δύο δωμάτια και έναν λουτρώνα που θα τον εξυπηρετούσαν κατά την περίοδο της ψυχικής και σωματικής προετοιμασίας του, πριν μπει στο ιερό.

Για κάποιο χρονικό διάστημα, στο απόλυτο σκοτάδι, έτρωγε τροφές σχετικές με τους νεκρούς, όπως κουκιά, χοιρινό κρέας, κριθαρένιο ψωμί και στρείδια και εξαγνιζόταν με λουτρά και προσευχές ώστε να μην τον αγγίξει το μίασμα του θανάτου.

Με αυστηρότερη δίαιτα και περισσότερες προσευχές περνούσε κάποιο χρόνο και στο βορεινό δωμάτιο του ανατολικού διαδρόμου μέχρι την ώρα της χρησμοδότησης. Τότε μαζί με τον ιερέα έμπαινε στον ανατολικό διάδρομο, θυσίαζε ένα πρόβατο και έπειτα κρατώντας αναίμακτες προσφορές προχωρούσε σε έναν μαιανδρικό διάδρομο με τρεις σιδερόφρακτες πύλες, όσες και οι πύλες του Αδη. Εκεί άφηνε μέρος από τις προσφορές του ενώ το υπόλοιπο το πρόσφερε στην κεντρική αίθουσα, όπου θα εμφανίζονταν οι σκιές των νεκρών.

Σε όλη αυτήν την πορεία ο ιερέας θα έπρεπε να λέει προσευχές και να επικαλείται τις ψυχές. Η πολυήμερη προετοιμασία σε αυτό το υποβλητικό περιβάλλον, η ειδική νηστεία αλλά και η πίστη στην εμφάνιση των ψυχών προετοίμαζε τον προσκυνητή να δει τις σκιές των νεκρών.

Βέβαια, ο 4ος αι. ήταν εποχή ορθολογική και δεν υπήρχε πάντα χώρος στη ψυχή των επισκεπτών να δεχθούν το θαύμα γι αυτό το μαντείο είχε λάβει τα μέτρα του, όπως φαίνεται από τις ανασκαφές.

Συγκεκριμένα, βρέθηκαν στο βάθος της κεντρικής αίθουσας, εκεί που θα εμφανίζονταν οι σκιές των νεκρών, τροχοί άρματος, χάλκινοι τροχοί από καταπέλτες και καστάνιες, που μάλλον μαρτυρούν την ύπαρξη γερανού, ο οποίος στο ένα άκρο είχε την μορφή του νεκρού και στο άλλο κάποιο αντίβαρο, από αυτά που βρέθηκαν στο διπλανό δωμάτιο. Ο προσκυνητής έβγαινε από άλλη είσοδο από αυτή που είχε μπει και πήγαινε για τριήμερο καθαρμό. Από κει και πέρα τηρούσε απόλυτη σιωπή για όσα είδε και άκουσε καθώς η κατηγορία για ασέβεια στα μυστήρια του Αδη θα του επέφερε τον θάνατο.

Εχουν βρεθεί ευλαβικές προσφορές των πιστών ήδη από τον 7ο αι. π.Χ. όμως με την κατασκευή του ελληνιστικού ιερού καταστράφηκαν πολλά ευρήματα από προηγούμενες εποχές.

Οι αρχαίοι Ελληνες είχαν την πεποίθηση ότι ο νεκρός (αρχ. ελλ. νέκυς) έμενε στη γή ως φθαρτό σώμα, αλλά ως ψυχή ελευθερωνόταν και από βαθειά φαράγγια, χάσματα της γής ή σπηλιές έβρισκε το δρόμο για τον Κάτω Κόσμο.

Η ψυχή του νεκρού δεν είχε συνείδηση αλλά είχε άλλες ιδιότητες που δεν έχουν οι ζωντανοί και μπορούσε να προφητεύσει το μέλλον. Με τέτοιες πεποιθήσεις ο ομηρικός Οδυσσέας κατέβηκε στον Αδη για να βρει την ψυχή του μάντη Τειρεσία και να μάθει τί έκρυβε το μέλλον του.

Στη ραψωδία "Νέκυια" της Οδύσσειας έχουμε σαφείς πληροφορίες για το πόσο προσεκτικά έπρεπε να πλησιάζουν οι ζωντανοί τις ψυχές των νεκρών καθώς το μίασμα του θανάτου ήταν πολύ ισχυρό. Με πίστη σε τέτοιες δοξασίες οι αρχαίοι επισκέπτονταν αρκετά μέρη που πίστευαν ότι οδηγούσαν στον Κάτω Κόσμο για να πάρουν χρησμό από τα μαντεία που λειτουργούσαν εκεί. Ανάμεσα τους το ιερό του Ποσειδώνα στο Ταίναρο καθώς επίσης και ιερά στην Ερμιόνη της Αργολίδας, στην Κύμη της Ιταλίας και στην Ηράκλεια του Πόντου.

Ομως το σημαντικότερο νεκρομαντείο από όλα ήταν αυτό που βρισκόταν στην Αχερουσία λίμνη και τα τρία ποτάμια του Αδη, στο χώρο που σύμφωνα με την παράδοση ο Οδυσσέας επικοινώνησε με τους νεκρούς.

Σήμερα το Νεκρομαντείο μοιάζει με ένα μεγαλοπρεπές ταφικό μνημείο, όμοιο με μαυσωλείο, όπως διαμορφώθηκε από το τέλος του 5ου π.Χ. αιώνα και αργότερα για την ταφή των βαρβάρων ηγεμόνων της ανατολής (μνημείο του Μαυσώλου της Αλικαρνασσού). Τα ίδια περίπου νεκρικά έθιμα εξακολούθησαν να τελούνται και στην εποχή του Λουκιανού, 9 αιώνες αργότερα και πολλά από αυτά επιζούν μέχρι σήμερα στις δοξασίες και τα νεκρικά έθιμα του ελληνικού λαού.

Η πεδιάδα του Αχέροντα, σήμερα Δήμος Φανάρι, είναι κατά τη μυθολογία η χώρα του Άδη. Από το χωριό Χόικα μέχρι τη θάλασσα και από τη Χόικα μέχρι την Παραμυθιά είναι τα Ηλύσια πεδία – «ο Λειμών των ασφοδέλων». Στο χωριό Γλυκή, στρίβοντας αριστερά του ποταμού βρίσκεσαι στις πηγές του, δεξιά και επάνω από τις πηγές, η Σκάλα της Τζαβέλαινας της ηρωίδας Σουλιώτισσας. Ανεβαίνεις εύκολα, το τοπίο άγριο,το βουητό των νερών δυνατό, η θέα προς την πεδιάδα ξεκουράζουν και συνάμα κυριεύουν με δέος την ψυχή σου. Κάτω από τα απότομα βράχια του Σουλίου μένεις έκθαμβος μπροστά στην άγρια ομορφιά του τοπίου που είναι πνιγμένο μέσα στα καταπράσινα βαθύσκια πλατάνια και στα βαθυγάλανα ορμητικά νερά. 

(Σαφώς η σκιά και οι φωνές που άκουγε ο επισκέπτης του Νεκρομαντείου, δεν ήταν άλλες απο αυτές του ιερέα.Αλλά μετά από τόσα παρεσθησιογώνα που του είχαν δώσει, έβλεπε οτι ήθελε και οτι είχε ανάγκη να δεί..!!!..Κάτι ανάλογο γίνεται και σήμερα στην καθημερινή μας ζωή..μας βομβαρδίζουν συνέχεια με εικόνες και πράγματα τέτοια ώστε να τα βλέπουμε ολα καλά..!!!..να μην ενδιαφερόμαστε για τίποτα, απλά να περνάμε καλά...!!! πιάσε το χέρι μου διαβάτη...και έλα...έλα να φτιάξουμε μαζί την μοίρα μας...δεν έχουμε ανάγκη απο χρησμούς και ψεύτικες εικόνες...)